Michael Christina kroont zich met enige doelpunt van de wedstrijd tot matchwinnaar
Met een overwinning op GPC Vlissingen hebben onze groen-witten zichzelf een hele goede dienst bewezen. Na deze zakelijke en op basis van de 1e helft verdiende 0-1 zege verstevigen ze halverwege de competitie hun positie op de ranglijst en lopen bovendien drie punten in op koploper Lebo/SVN dat in eigen huis verrassend onderuit ging tegen Sluis.
Oorspronkelijk vereniging van postbodes
Op het Sportpark aan de Bosweg in Vlissingen was de Gemeentelijke Post Club Vlissingen de laatste horde van de eerste seizoenshelft die moest worden genomen. Die club, opgericht in 1954, is vier jaar jonger dan VVZ en heeft haar bestaan te danken aan een aantal postmedewerkers die destijds graag tegen een balletje wilden trappen. Maar ruim 71 jaar later is het allang niet meer een vereniging voor alleen postbodes. Tegenwoordig is GPC Vlissingen, net zoals de meeste verenigingen, een club met leden van diverse pluimage.
Bijna alle klassen
In de afgelopen 25 jaar kwam GPC Vlissingen het vaakst uit in de 3e klasse, maar ook vijf seizoenen in de 2e klasse en maar liefst 6 seizoenen onafgebroken in 1C (2007/2008 t/m 2012/13). Dit seizoen komen de oranjehemden pas voor het tweede seizoen uit in de 4e klasse, met trainer Salim Ben Sellam voor het derde en tevens laatste seizoen aan het roer. In de voorbije twee seizoenen maakte de oefenmeester zowel succes als teleurstelling mee. In 2023/2024 promoveerde hij namelijk via de nacompetitie met zijn ploeg van de 4e- naar de 3e klasse, om afgelopen seizoen via hetzelfde traject alweer de omgekeerde weg te bewandelen. Dit seizoen zag Ben Sellam zijn ploeg goed van start gaan, maar de laatste weken is er zand in de motor terecht gekomen. In de laatste drie duels werd slechts één schamel puntje bij elkaar gesprokkeld. De laatste twee thuiswedstrijden wist de ploeg zelfs niet in winst om te zetten. Daardoor is GPC Vlissingen bijna halverwege de competitie met 14 punten en een doelsaldo van -3 (19-22) pas terug te vinden op een teleurstellende 7e plaats.
Balans in voordeel van GPC Vlissingen
Onze groen-witten, met de op één na minst gepasseerde verdediging (doelsaldo 24-8), hadden hun zinnen gezet om de winterstop in te gaan met de tweede plaats stevig in handen. Om dat te bereiken moest er eigenlijk gewonnen worden, maar volstond een gelijkspel ook in Vlissingen. Echter statistisch gezien was dat nu net een hele lastige opgave, want de balans in onderlinge confrontaties in Vlissingen tot nu toe is bepaald niet in evenwicht. Twaalf keer eerder werd er om een overwinning gestreden. Acht keer trok GPC Vlissingen aan het langste eind en slechts vier keer ging de volle buit mee in de tas naar Zaamslag. Opvallend is dat er in Vlissingen tot nu toe nog nooit gelijk is gespeeld en een wedstrijd ook nog nooit doelpuntloos is geëindigd. De meeste doelpunten vielen te noteren in het seizoen 2017-2018 toen onze groen-witten in Vlissingen heer en meester waren en GPC Vlissingen met een 2-6 uitslag een flink pak slaag gaf. Datzelfde is onze groen-witten ook een keer overkomen. In het seizoen 2005/2006 gingen ze met 5-2 fors onderuit./
Rijke historie
Er is dus sprake van een doorslaande balans in het voordeel van GPC Vlissingen als het gaat om hun thuiswedstrijden. Het is echter heel anders als we kijken naar het totaal beeld. Vanaf 2001 stonden beide verenigingen maar liefst 25 keer tegenover elkaar in competitieverband, zowel in de 1e klasse (3 seizoenen), de 2e klasse (4 seizoenen), als de 3e klasse (6 seizoenen). Echter nog nooit op het niveau van 4e klasse. Dit seizoen komt daar dus verandering in en ontmoeten beide ploegen elkaar in de 4e klasse voor de 26e keer in competitieverband. In die voorgaande 25 edities was de balans qua resultaten volledig in evenwicht. Zowel onze groen-witten als GPC Vlissingen wisten 11 keer tot winst te komen, terwijl slechts drie wedstrijden onbeslist eindigden. In het seizoen 2019/2020 stonden beide ploegen slechts één keer tegenover elkaar. Dat was in Zaamslag in het najaar van 2019. De return vond vanwege Covid-19 nooit plaats, vandaar het oneven aantal gespeelde wedstrijden.
Het goede gevoel
Deze editie leek een uitkomst met grote cijfers niet voor de hand te liggen. Verwacht werd juist dat het krachtsverschil tussen beiden heel klein zou zijn. Maar de grote vraag was wie er uiteindelijk aan het langste eind zou trekken en wie er dus met een goed gevoel de kerstdagen en de jaarwisseling in zou gaan. Psychologisch gezien leken onze groen-witten, met het resultaat van een week geleden in het achterhoofd, licht in het voordeel te zijn. Onze groen-witten trakteerden hekkensluiter Nieuwland op een 5-0 nederlaag, terwijl GPC Vlissingen in ’s-Gravenpolder verrassend hun meerdere moest erkennen in het veel lager geklasseerde Apollo’69 (3-2). Onder leiding van scheidsrechter B.W. (Ben) van Belzen uit Kapelle en onder het toeziend oog van nagenoeg evenveel Zaamslag aanhangers als supporters van de thuisploeg, mochten beide ploegen het gaan uitvechten op het verlichte kunstgrasveld aan de Bosweg. Vanwege het late aanvangstijdstip moest er noodgedwongen worden uitgeweken naar het bijveld, al had de wedstrijd bij nader inzien ook op het hoofdveld afgewerkt kunnen worden.
Dubieuze beslissing
Trainer Fabian Wilson zag geen aanleiding om wijzigingen aan te brengen in de defensie en de voorhoede t.o.v. een week geleden. Op het middenveld veranderde hij wel het één en ander. Hij koos namelijk voor Teun van Fraeijenhove en Koen Post in de basis, wat ten koste ging van Kevin Segers en Niek de Jonge. De aanvoerder keerde na een afwezigheid van vier wedstrijden als enige van de lange lijst met geblesseerde spelers terug in de wedstrijdselectie en mocht dus direct starten. Een start die uitstekend was voor onze groen-witten. Ondanks dat de balsnelheid op kunstgras veel groter is dan op natuurgras en de ploeg van Fabian Wilson dat zeker niet gewend is, kwamen ze uitstekend uit de startblokken. Door vroeg druk te zetten werd het de thuisploeg behoorlijk lastig gemaakt. Zo lastig dat GPC Vlissingen niet in staat was om zelf het spel te maken. Het waren juist onze groen-witten die de wedstrijd voor rust dicteerden, met een vroege treffer tot gevolg. Al na tien minuten leek Koen Post op aangeven van Lars de Jonge zijn ploeg aan de leiding te brengen. Assistent-scheidsrechter Hein Versteeg stak er met zijn vlagsignaal letterlijk een stokje voor, wat vervolgens werd gehonoreerd door scheidsrechter Ben van Belzen. Op zijn minst een dubieuze beslissing, omdat de aanvoerder toch echt achter de bal bleef lopen op het moment dat de voorzet vertrok van de voet van de rechtsback. De beelden bewezen het ongelijk van de scheidsrechter en zijn assistent.
Verdiende voorsprong
Er zat voor onze groen-witten niets anders dan op zoek dan op zoek te gaan naar een openingstreffer waar geen enkele twijfel over bestond. Geduldig werd de bal rondgespeeld op zoek naar een opening in de GPC defensie. En daar moest niet al te lang op worden gewacht. Tien minuten na de afgekeurde goal volgde een uitstekende aanval over veel schijven. Uiteindelijk kwam de bal terecht bij Teun van Fraeijenhove, die Cees van Tiel aanspeelde. De spits behield goed het overzicht en zag de vrije man. Dat was Michael Christina, die in zijn element leek te zijn op het kunstgras. Van circa 19 meter besloot hij het maar eens te proberen en met succes. Zijn schot was doelman Jurian Winterswijk te machtig, waardoor onze groen-witten op een verdiende 0-1 voorsprong kwamen. Halverwege het 1e bedrijf leek de thuisploeg in een kansrijke positie te worden geholpen door balverlies in de opbouw, maar doelman Quinten Mel reageerde attent en hield zijn doel schoon ten koste van een hoekschop. De technisch vaardige spelers van GPC Vlissingen kregen maar geen vat op het spel van onze groen-witten, die de wedstrijd controleerden en aanvallend zeer aardig voor de dag kwamen. Met een aantal fraaie aanvallen tot gevolg. Het enige dat er aan ontbrak was dat ze zichzelf vergaten te belonen. Na ruim een half uur wedstrijd werd dat bijna afgestraft door de thuisploeg. Een goeie aanval over rechts van de Vlissingse ploeg werd na een voorzet van Michael Willeboordse door Yassine el Hattach met het hoofd richting de verre hoek gestuurd. Hij werd bij zijn poging net voldoende gehinderd door Lars de Jonge, waardoor doelman Quinten Mel tot zijn opluchting het speeltuig rakelings langs de paal over de achterlijn zag verdwijnen. Zo bleef de minimale voorsprong tot aan het rustsignaal op het bord staan.
Saai en spannend tegelijk
Zonder wijzigingen stonden onze groen-witten aan de aftrap voor het tweede bedrijf. Terwijl de duisternis langzaam haar intrede deed, deed de ploeg van Fabian Wilson er alles aan om de minimale voorsprong vast te houden. GPC Vlissingen op haar beurt probeerde een opening te vinden in de hechte Zaamslag defensie. Door goed verdedigend werk en het onzorgvuldige spel van de thuisploeg op de beslissende momenten, lukte het de ploeg van trainer Salim Ben Sellam niet om de Zaamslag verdediging te ontrafelen. Overigens slaagden ook onze groen-witten er na rust niet meer in om dreigend in de buurt van het GPC doel te verschijnen en dus viel er in de 2e helft niet één mogelijkheid te noteren. Of het moet het schot van Nabil Azzanagui geweest zijn dat via de schoen van Fabrica van Holsbeke naast het doel verdween. Al met al eigenlijk een saai tweede bedrijf, dat gezien de tussenstand tegelijkertijd toch spannend was. Belangrijk was om georganiseerd te blijven spelen en de 1-0 voorsprong vast te houden. Eén moment van onoplettendheid zou de ploeg al fataal kunnen worden, maar zover kwam het niet. Er werd met verve verdedigd. De ploeg slaagde er in om GPC Vlissingen ver genoeg van het doel te houden en zo werd de zege uiteindelijk toch op vrij eenvoudig wijze over de streep getrokken op het inmiddels natte en in kunstlicht badende veld. Bovendien kon doelman Quinten Mel voor de tweede keer op rij een clean-sheet bijschrijven.
Uitstekende zaken
De wedstrijd in Vlissingen eindigde zoals tot nu toe altijd het geval was geweest. Weer niet zonder doelpunten en ook kwam er weer geen gelijkspel uit de bus, maar voor de vijfde keer in de historie zegevierden onze groen-witten, die na afloop te horen kregen dat de overwinning behalve drie punten nog veel meer had opgeleverd. Koploper Lebo/SVN bleek namelijk de eerste misstap van het seizoen te hebben begaan door thuis met 0-1 onderuit te gaan tegen Sluis. Bovendien hadden alle naaste achtervolgers ook dure punten laten liggen. IJzendijke was op bezoek bij Nieuwland teleurstellend op 1-1 blijven steken, terwijl Breskens hetzelfde overkwam door thuis doelpuntloos gelijk te spelen tegen Ria W. En ook De Noormannen ging op eigen terrein met 1-3 onderuit tegen Oostburg. Door al deze uitslagen lopen onze groen-witten in op de koploper en lopen ze iets verder weg bij de concurrentie. IJzendijke blijft de naaste belager, maar het gat is inmiddels opgelopen tot vijf punten.
Op adem komen
Mooier kan het niet en dus gaan onze groen-witten met een heel goed gevoel de kerst en de jaarwisseling tegemoet en is de tijd aangebroken om op adem te komen. Hopelijk lukt het de met blessures kampende jongens om in deze periode weer fit te worden, zodat ze in januari weer aan kunnen sluiten bij de groep en klaar zijn voor de tweede seizoenshelft die op 31 januari 2026 van start gaat. Voor onze groen-witten staat dan om 15.00 uur de wedstrijd in ‘s-Gravenpolder tegen Apollo’69 op het programma.
Opstelling Zaamslag : 31. Quinten Mel, 21. Yannick van der Hooft (23. Niek de Jonge (90e), 14 Fabrice van Holsbeke, 18. Arno Scheele, 3. Lars de Jonge, 10. Michael Christina, 6. Teun van Fraeijenhove (5. Kevin Segers (77e), 9. Koen Post ©, 22. Mika Loof (25. Kevin Dieleman (77e), 13. Cees van Tiel (16. Sam Cornelissen (64e) en 20. Jeffrey van de Velde.
Bekijk de foto's
