Onze groen-witten hebben de korte onderbreking van de competitie slecht verteerd. In speelronde 14 ging de formatie van Fabian Wilson op Sportpark ’t Durp onderuit tegen IJzendijke. In een wedstrijd die geen winnaar verdiende trok de nummer vier van de ranglijst toch aan het langste eind en nam na een 0-1 zege de drie punten mee naar West Zeeuws-Vlaanderen.
Einde imposante reeks
Een aantal bepalende spelers van onze groen-witten haalden net even niet hun gebruikelijke en gewenste niveau en dat werd de ploeg van Fabian Wilson uiteindelijk fataal. Toch zag het daar lange tijd niet naar uit en leek de wedstrijd doelpuntloos te eindigen. Echter door een doelpunt dat in het laatste kwartier letterlijk en figuurlijk uit de lucht kwam vallen werd alsnog met 0-1 verloren. Door dit onverwachte en pijnlijke verlies is er een einde gekomen aan een imposante reeks van 15 competitiewedstrijden waarin onze groen-witten ongeslagen waren op eigen bodem. Bovendien was het de tweede keer dit seizoen dat IJzendijke onze groen-witten pijn deed. De ploeg van trainer Nico Knol was namelijk ook al verantwoordelijk voor het eerste puntenverlies van onze groen-witten dit seizoen. Het eerste duel tussen beide ploegen, begin oktober ’25 in IJzendijke, eindigde in een bloedeloze 0-0.
Kopie van heenwedstrijd
De wedstrijd leek wel een kopie van de heenwedstrijd. Destijds stond er in IJzendijke een harde wind dwars over het veld waardoor voetballen bijna onmogelijk werd gemaakt. Er werd dan ook nagenoeg niets gecreëerd door beide ploegen, met een terechte 0-0 eindstand tot gevolg. Ook vandaag waren de weersomstandigheden op zijn zachtst gezegd niet best. Regen en wind en bovendien een zeer slecht en moeilijk bespeelbaar veld waren er mede de oorzaak van dat het een vertoning werd die het aanzien nauwelijks waard was. Er viel bitter weinig te beleven op sportpark ’t Durp. Het bleef bij glibberen en glijden. Doelkansen waren op één hand te tellen.
Wedstrijd in evenwicht
Grote delen van de wedstrijd, die onder leiding stond van scheidsrechter J.G.H.M. (Jamiroquai) Hoeven uit Middelburg, was er sprake van een evenwichtige strijd. Een strijd die zich veelal afspeelde op het middenveld en slechts zelden in de strafschopgebieden. Na een goeie eerste tien minuten van de kant van onze groen-witten stelden de bezoekers orde op zaken en herstelden het evenwicht. Binnen het kwartier was IJzendijke zelfs dichtbij de openingstreffer. Op een kopbal uit een hoekschop leek doelman Quinten Mel geen antwoord te hebben, maar op de doellijn werd hij geassisteerd door centrale verdediger Fabrice van Holsbeke, die de inzet voor de doellijn kon wegwerken. Het was de eerste en enige goede mogelijkheid van de 1e helft. Dat betekende dat het geen beste beurt was van de kant van onze groen-witten, die de ongeslagen status in eigen huis maar al te graag wilden vasthouden. Zeker ook om zo lang mogelijk mee te strijden om het kampioenschap. In ieder geval willen ze zo lang mogelijk in het spoor zien te blijven van koploper Lebo/SVN. De formatie van trainer Nico Knol snakte op haar beurt naar een overwinning. De laatste zege dateerde immers alweer van 29 november 2025, toen De Noormannen verslagen werden. In de wedstrijd voor de korte break ging IJzendijke thuis verrassend onderuit tegen Apollo’69 (1-2) en de week daarvoor werd er verloren op bezoek bij GPC Vlissingen (3-2). Slechts één schamel punt (1-1 bij Nieuwland) werd er behaald sinds eind november. Een nieuwe zege lag in het verschiet voor onze groen-witten, maar daarvoor moest er wel het nodige veranderen in de 2e helft.
Aanmodderen
Maar ook in het tweede bedrijf was het spelbeeld hetzelfde. Het bleef letterlijk aanmodderen op een veld dat op plekken was veranderd in een modderpoel. Toen na een klein uur wedstrijd ook Koen Post nog eens het veld moest verlaten met een hamstringblessure leek een goede afloop ver weg. Voor hem kwam Michael Christina in de ploeg en ook Wout Hamelink kwam binnen de lijnen voor Aaron Buijze. Ook voor rust was er al gewisseld. Na een half uur wedstrijd was Teun van Fraeijenhove met geel op zak uit zelfbescherming van het veld gehaald door trainer Fabian Wilson. Niek de Jonge was zijn vervanger. Toch leek het na de dubbele wissel iets beter te gaan. Er ontstond in ieder geval meer dreiging over de linkerkant, waar Wout Hamelink zijn tegenstander meerdere keren de baas was. Het vervolg kwam dan weer net niet goed uit de verf.
Net niet
Halverwege de 2e helft leek de wedstrijd even te ontaarden in een schoppartij op het gladde veld, maar dat viel uiteindelijk mee. Na één van die overtredingen mocht Cees van Tiel twintig minuten voor tijd een vrije trap nemen even buiten het strafschopgebied. Hij stuurde het leer over de muur richting de hoek, maar doelman Stephan Buijsse ranselde de bal uit zijn doel. Het was het enige noemenswaardige werk dat de doelman hoefde te verrichten.
Zondagsschot
Een kleine tien minuten na de kans van Cees van Tiel was het aan de andere kant wel raak. Een doelpunt dat niemand zag aankomen. De bal kwam voor de voeten van Niels Schol, die van een behoorlijke afstand op doel schoot. Het schot was Quinten Mel te machtig. Hij zat er nog aan met de vingertoppen, maar niet genoeg om een doelpunt te voorkomen. Zo stonden onze groen-witten onverwachts met 1-0 achter en moest er iets gebeuren.
Een klein mirakel
Trainer Fabian Wilson moest risico nemen. Hij dirigeerde centrale verdediger Fabrice van Holsbeke naar de vooste linie en bracht Joost Simons voor Mika Loof. Het klinkt ongeloofwaardig, maar het is toch echt zo, Joost Simons. Hij die begin 2024 zwaar geblesseerd raakte. Misschien wel tegen beter weten in maakte hij toch nog minuten in het verloren nacompetitieduel tegen Bevelanders in juni van dat jaar, maar sindsdien heeft hij geen bal meer aangeraakt en leek zijn voetbalcarrière voorbij. Tot voor kort. Voorzichtig werd hij gebracht bij de lagere elftallen, om vervolgens weer aan te mogen sluiten bij de 1e selectie. Vandaag was het dan zover. Hij viel voor ruim tien minuten in, maar de tijd was te kort om zijn stempel op de wedstrijd te drukken.
Pompen of verzuipen
De laatste tien minuten werd de druk opgevoerd. Het was pompen of verzuipen. Alles en iedereen ging mee in de aanval, maar het lukte onze groen-witten niet om de gelijkmaker te forceren en dus werd het verzuipen. Voor het eerst sinds 12 oktober 2024 werd er weer eens een competitiewedstrijd verloren op sportpark ’t Durp. Een collectieve off-day lag er aan ten grondslag.
Herpakken
Volgende week staat de uitwedstrijd tegen Oostburg op het programma. Dan krijgen onze groen-witten tegen de nummer 8 van de ranglijst de kans zich te herpakken.
Opstelling Zaamslag : 31. Quinten Mel, 21. Yannick van der Hooft, 14 Fabrice van Holsbeke, 18. Arno Scheele, 3. Lars de Jonge, 7. Aaron Buijze (19. Wout Hamelink (58e), 9. Koen Post © (10. Michael Christina (58e), 6. Teun van Fraeijenhove (23. Niek de Jonge (32e), 22. Mika Loof (15. Joost Simons (78e), 13. Cees van Tiel en 8. Jari de Jonge.
Bekijk de foto's
